tarlan ... ساده ... صميمي

2008-09-22T19:19:00.000+03:30

هر از گاهی به یادت اشک ریزم
تو ای همراهترین ، از تو گریزم
تو را با سادگی همراه کردم
تو را با عشق و دل همراز کردم
تو که جسمم بدون تو هیچ است
تمام هستها و نیستها ، آندم پوچ است
چرا این جسم من پرشد ز احساس
من از تو اینچنین گردیدم حساس
دگر این پیکر حساس و محزون
نمی خواهد ترا ای روح مسجون
( رضا طاهری )

شهوت خورشید را در خواب دیدم

2006-02-18T01:55:00.000+03:30

ماهی آب زلالم

ساده ام صافم زلالم

شورش چهل ماه را در آب دیدم

شهوت خورشید را در خواب دیدم

چشم از هر چه پلیدی بسته دارم

عاشقم ، عشق تو را پیوسته دارم

زخم قلاب تو بر کامم نشسته

زخم هجرت بر دل و جانم نشسته

سالها چشمم به در بود

عشق تو هر دم به بر بود

بی تو رفتم تا ستاره

بی تو بشنیدم ترانه

بی تو این لبهای بسته

منتظر بر تو و قلابت نشسته

( رضا )

آدم برفی ، دوستت دارم

2006-02-07T20:19:00.000+03:30

باور کنم ! که این فقط یه شعره

...هنوز

خسته ام ، از زوزه ی باد پائیزی

...از برف زمستان ، خسته تر

حسم را کشته اند ، این دو رفیق

جسمم زخمی رفیق و نارفیق

...خسته ام

آدم برفی ، دوستت دارم

( رضا )

جان سوخت ز داغ دوری یار مرا

2005-12-28T19:40:00.000+03:30

جان سوخت ز داغ دوری یار مرا

افزود صد آزار بر آزار مرا

من کشتنیم کز او جدایی جستم

ای هجر به جرم این بکش زار مرا

نداند رسم یاری بیوفا یاری که من دارم

2005-12-22T19:51:00.000+03:30

نداند رسم یاری بیوفا یاری که من دارم

به آزار دلم کوشد دلازاری که من دارم

وگر دل را به صد خواری رهانم از گرفتاری

دلازاری دگر جوید ، دل آزاری که من دارم

به خاک من نیفتد ، سایه سرو بلند او

ببین کوتاهی بخت نگون ساری که من دارم

گهی خاری کشم از پا ، گهی دستی زنم بر سر

به کوی دلفریبان ، این بود کاری که من دارم

دل رنجور من از سینه ، هر دم می رود سویی

زبستر میگریزد طفل بیماری که من دارم

زپند همنشین ، درد جگر سوزم فزون تر شد

هلاکم می کند آخر ، پرستاری که من دارم

رهی، آن مه به سوی من به چشم دیگران بیند

نداند قیمت یوسف ، خریداری که من دارم

لايق ديدار

2005-12-01T13:03:00.000+03:30

چشمی که بود لایق دیدار ندارم
دارم گله از دست خود از یار ندارم

چشم

2005-11-25T23:52:00.000+03:30

چشم ما دیده ی خفاش بود ورنه ترا

پرتو حسن به دیوار و دری نیست که نیست

تنهايي

2005-08-11T17:23:00.000+04:30

تنهای ام را با تو قسمت می کنم سهم کمی نیست
گسترده تر از عالم تنهايي من عالمی نیست
غم آنقدر دارم که می خواهم تمام فصل ها را
بر سفره ی رنگین خود بنشانم ات، بنشین ، غمی نیست
حوای من ! بر من مگیر این خود ستایی را که بی شک
تنهاتر از من در زمین و آسمان ات آدمی نیست
آیینه ام را بر دهان تک تک یاران گرفتم
تا روشنم شد در میان مردگانم همدمی نیست
همواره چون من نه ! فقط یک لحظه خوب من بیندیش
لبریزی از گفتن ولی در هیچ سوی ات محرمی نیست
من قصد نفی بازی گل را و باران را ندارم
شاید برای من که همزاد کویرم شبنمی نیست
شاید به زخم من که می پوشم زچشم شهر آن را
در دست های بی نهایت مهربانش مرهمی نیست
شاید و یا شاید هزاران شاید دیگر اگر چه
اینک به گوش انتظارم جز صدای مبهمی نیست

( محمد علي بهمني )

پشيماني

2005-06-18T17:38:00.000+04:30

وقتی چمدانش را به قصد رفتن بست،
نگفتم : عزيزم اين کار را نکن !
نگفتم : برگرد و يک بار ديگر به من فرصت بده...
وقتی پرسيد دوستش دارم يا نه ، رويم را برگرداندم !
حالا او رفته، و من :
تمام چيزهايی را که نگفتم ميشنوم...
نگفتم : عزيزم متاسفم ، چون من هم مقصر بودم ...
نگفتم : اختلاف ها را کنار بگذاريم ، چون تمام آنچه ما ميخواهيم عشق و وفا داری و مهلت است ...
گفتم : اگر راهت را انتخاب کرده ای ، من آن را سد نخواهم کرد !
حالا او رفته، و من :
تمام چيزهايی را که نگفتم ميشنوم...
او را در آغوش نگرفتم و اشک هايش را پاک نکردم.
نگفتم : اگر تو نباشی ، زندگی ام بی معنی خواهد بود...
فکر میکردم از تمام آن بازیها خلاص خواهم شد...
اما حالا تنها کاری که میکنم :
گوش دادن به تمام آن چیزهایی است که نگفتم !
نگفتم : بارانی ات را در آر ، قهوه درست میکنم و با هم حرف میزنیم...
نگفتم : جاده بیرون خانه طولانی و خلوت و بی انتهاست ...
گفتم : خدا نگهدار ، موفق باشی، خدا به همراهت ...
او رفت و مرا تنها گذاشت، تا با تمام چیزهایی که نگفتم زندگی کنم ...

سه نقطه

2005-06-12T19:40:00.000+04:30

كجاست جاي تو در جمله‎ي زمان كه هنوز...
كه پيش از اين؟ كه هم اكنون؟ كه بعد از آن؟ كه هنوز؟

و با چه قيد بگويم كه دوستت دارم؟
ـ كه تا ابد؟ كه هميشه؟ كه جاودان؟ كه هنوز؟

سؤال مي‎كنم از تو: هنوز منتظري؟
تو غنچه مي‎كني اين بار هم دهان كه هنوز...

چه قدر دلخورم از اين جهان بي‎موعود
از اين زمين كه پياپي … و آسمان كه هنوز...

جهان سه نقطه‎ي پوچي است، خالي از نامت
پر از «هميشه همينطور» از «همانكه هنوز»

همه پناه گرفتند در پي «هرگز»
و پشت «هيچ» نشستند از اين گمان كه «هنوز»

ولي تو «حتما»ي و اتفاق مي‎افتي!
ولي تو «بايد»ي اي حس ناگهان كه هنوز

در آستان جهان ايستاده چون خورشيد
همان كه مي‎دهد از ابرها نشان كه هنوز

شكسته ساعت و تقويم، پاره پاره شد
به جستجوي كسي آنسوي زمان كه هنوز...

( محمد سعيد ميرزايي )

معنی پیر شدن ماندن مردابی نیست ... پیرم اما بگذارید که جاری باشم

2005-01-21T13:00:00.000+03:30

دلم جراتش قطره ای بیش نیست
تو ای عشق او را به دریا ببر

بگذارید اگر هم نه بهاری باشم ... شاعر سوخته گلهای صحاری باشم

2005-01-20T12:56:00.000+03:30

دلم جراتش قطره ای بیش نیست
تو ای عشق او را به دریا ببر